Voorgeschiedenis

Belgische Overheid voor Nucleaire Veiligheid

Tot 2001 was de Belgische Overheid voor Nucleaire Veiligheid samengesteld uit twee afzonderlijke diensten, bepaald bij Koninklijk Besluit van 1981, namelijk het DTVKI en het DBIS. De wet van 15 april 1994 was de aanzet tot de oprichting van het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) dat, sinds 1 september 2001, o.a. het personeel van DTVKI en DBIS onder één noemer heeft samengebracht. In België worden de wettelijke inspecties van nucleaire installaties niet rechtstreeks door de bevoegde Veiligheidsoverheid uitgevoerd, maar worden ze gedelegeerd naar erkende instellingen.

AVN - Erkende instelling

In 1969 werd een Departement voor Nucleaire Veiligheid opgericht binnen de Associatie Vinçotte, en dit op het moment dat de eerste eenheden van Doel 1 en 2 en van Tihange 1 werden besteld. Het Departement werd meteen erkend en belast met het wettelijk toezicht op elektrische kerncentrales.

Als gevolg van de fusie van de twee erkende instellingen Vinçotte en AIB, werd het Departement Nucleaire Veiligheid in 1990 officieel AIB-Vinçotte Nucléaire, afgekort AVN. In haar hoedanigheid van vereniging zonder winstoogmerk maakte AVN geen deel uit van de Administratie: de instelling was erkend door de Belgische Overheid voor Nucleaire Veiligheid en rapporteerde driemaandelijks aan haar Commissie van Toezicht, die werd voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Administratie.

AVN - Onafhankelijke controle

In 1995 werd AVN volledig onafhankelijk op administratief en financieel vlak en splitste zich af van de groep AIB-Vinçotte.

In 1996 bracht de fusie van AVN met een andere erkende instelling, CORAPRO, behalve het toezicht op kerncentrales ook het toezicht op het merendeel van de andere nucleaire installaties van klasse 1 met zich mee (SCK•CEN, Belgonucléaire, Belgoprocess, IRE, ...).

In 1999 wijzigt AVN haar naam naar Associatie Vinçotte Nucleair en neemt in augustus 2001 haar intrek in een nieuw gebouw.

Oprichting van Bel V en overdracht van de reglementaire activiteiten van AVN

Het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) heeft op 7 september 2007 een filiaat, Bel V, onder de vorm van een private stichting opgericht.

Op 14/04/2008 werden de reglementaire activiteiten van AVN, evenals het betrokken personeel, overgedragen naar dit filiaal van het FANC. Sedert deze datum is er een bundeling van de Belgische nucleaire reglementaire activiteiten binnen het domein van de nucleaire veiligheid en stralingsbescherming. Dit heeft als gevolg dat het FANC en Bel V een meer geïntegreerde benadering toepassen in het belang van de veiligheid van de werknemers en de bevolking.

Sedert deze datum is Bel V de Technische Ondersteuning van de Belgische nucleaire autoriteit.

 

Reglementeringen van toepassing in België

Over het algemeen heeft België de Amerikaanse reglementeringen inzake ontwerp en bouw van kerncentrales overgenomen; het betreft hier voornamelijk de toepassing van de Code of Federal Regulations (10CFR50), alsook van de ASME-code, de ANS en IEEE standaarden en de documenten, uitgaande van het US-NRC, zijnde de Regulatory Guides, de Standard Review Plans, de NUREG, ...

Daarenboven moet Bel V zich houden aan de Belgische wetteksten en reglementeringen, met inbegrip van de omzetting naar Belgisch recht van de Europese richtlijnen ter zake; de Amerikaanse reglementeringen werden aangepast om te voldoen aan de volgende twee reglementeringen:

Belgisch Reglement voor de Bescherming van de Werknemers

 

Dit is de wet betreffende welzijn op het werk (vroeger ARAB), van toepassing voor stoomtoestellen, elektrische installaties, heftoestellen.

Wat betreft drukvaten die deel uitmaken van een nucleaire installatie, werd een afwijking uitgevaardigd teneinde de klassieke Belgische wetgeving (ARAB) te vervangen door de Amerikaanse reglementen; tevens werd een transpositie op Belgisch vlak doorgevoerd voor de administratieve aspecten van de ASME code.

Belgisch Reglement ter Bescherming van de Bevolking, de Werknemers en het Milieu tegen het gevaar van ioniserende straling.

 

Reeds verschillende jaren was hier het Koninklijk Besluit van 28 februari 1963 van toepassing, met betrekking tot de nucleaire installaties die in 4 klassen worden onderverdeeld (Klasse I tot IV) in functie van de hoeveelheid splijtstoffen en van de hoeveelheid en het type aanwezige radionucliden; daardoor valt een kerncentrale bvb. onder klasse 1 net zoals sommige installaties met betrekking tot de splijtstofcyclus.

Vandaag is het Koninklijk Besluit van 20 juli 2001 in voege, ter vervanging van het K.B. van 28 februari 1963; het nieuwe K.B. omvat de laatste Euratom-richtlijnen (basisnormen, bescherming van de patiënt,...) en houdt rekening met het bestaan van het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) dat sinds 1 september 2001 operationeel is.

We use cookies on this website, which involves processing of your personal data. These cookies are used for statistical purposes and to provide you a more personalized browsing experience (e.g. by remembering your preferences on other websites). Do you agree with our use of cookies?
More information Ok